Introductie

Annemiek Bennink, beeldhouwer.


De beelden van Annemiek Bennink hebben meestal betrekking op het vormgeven van mens- en dierfiguren.

De figuren staan in een bepaalde houding, de ene keer met een attribuut, de andere keer zonder een attribuut. Dat zij met die attributen speelt, blijkt uit het beeld ”Kapsel”: het kapsel ontbreekt, maar de houding van het figuur doet een kapsel vermoeden.

Zij gaat in haar werk uit van een abstracte vorm, die verwijzen naar herkenbare delen van het lichaam. Zo is het verbindingsstuk tussen twee ongepolijste delen in het beeld “Warhoofd” op te vatten als het gezicht van het beeld. De drie delen van dit beeld kunnen als abstracte bouwstenen worden gezien die tezamen weer één geheel vormen. Het resultaat is een beeld dat echt alleen op te vatten is als warhoofd.

In 1965 heeft Annemiek Bennink ervoor gekozen als beeldhouwer door het leven te willen gaan. In haar eerste periode werkt ze met name in klei, brons en hout. In de loop der jaren raakt zij steeds meer gefascineerd door natuursteen, de kleuren en eigenschappen van natuursteen. De bewerking van steen is voor haar een uitdaging. Zij zegt hierover: “Hakken in steen laat je niet meer los. Dat wordt als een hartslag of ademhalen op het ritme van de hamer. Het is het aardse dat mij aanspreekt. De steen zelf en daarin uitgehouwen een buffel of een stier; een moment van stilte”.

Natuursteen is niet alleen het materiaal waarmee zij werkt, het is veel meer een inspiratiebron voor haar geworden. Zo kon zij de overhangende rotspartijen in de Dordogne model laten staan voor verschillende beelden. Haar inspiratie put zij verder uit het beeldhouwwerk van grote culturen, onder meer de Griekse kunst, maar vooral de boeddhistische en hindoeïstische kunst. Ook het werk van de Japanse beeldhouwer Isama Noguchi heeft haar werk sterk beïnvloed.

Haar werk oogt simpel, maar is sterk in de uitdrukking. Met weinig weet Annemiek Bennink veel te zeggen. Een beeld is voor haar pas compleet als het door toevoeging van vormen een betekenis heeft gekregen en daarmee verklaard wordt. Daarna valt er eigenlijk niets meer te zeggen.